Jan 19, 2016

In Italië kunnen rolstoelrijders gratis naar het voetbal!

In Nederland wordt weer eens gedebatteerd over het wel of niet ratificeren van het 'VN Verdrag voor de Rechten van Gehandicapten'.

Dit verdrag heeft als doel de rechten van mensen met een beperking te bevorderen, te beschermen en te waarborgen. In het verdrag staat wat de overheid moet doen om ervoor te zorgen dat de positie van mensen met een beperking verbetert. Ook verplicht het tot het uitbannen van discriminatie door bijvoorbeeld scholen of werkgevers. (bron: mensenrechten.nl)

Als full-time rolstoelrijder (beenamputaties) heb ik het geluk niet meer in Nederland te wonen. Nederland is nl. het minst toegankelijke land van Europa. Dit baseer ik niet alleen op eigen ervaring (toegankelijkheid NL <-> toegankelijkheid Europese landen), maar ook op het feit dat Nederland het eerder genoemde verdrag, nog altijd niet in wetgeving heeft omgezet.

Voor een overzicht van alle VN lidstaten en datum ratificatie, klik hier.

Hoe het wel kan, zien we in het (Europese) buitenland. In Duitsland en België is het verdrag al in 2009 in wetgeving omgezet. Zelfs in Iran en Iraq hebben ze de toegankelijkheid sneller voor elkaar gekregen!

Wat opvalt is, dat toegankelijkheid verder gaat dan een brede toiletdeur of een opritje bij de ingang. Toegankelijkheid betekent ook: vergroten van de mogelijkheid tot deelname aan het sociale leven. Want die deelname kost geld. Een tegemoetkoming aan de mindere verdienstcapaciteit van gehandicapte personen, is geen overbodige luxe.

Voorbeeld: in het 'Concertgebouw' in Amsterdam betaalt een rolstoelrijder de volle prijs voor een kaartje. Ook de persoon die hem of haar (noodzakelijkerwijze) begeleidt, krijgt geen korting. Terwijl in de 'Alte Oper' in Frankfurt de toegang voor rolstoelrijders gratis is! En de persoon die hen begeleidt, betaalt slechts 50%! Kaartjes voor voetbalwedstijden in de Italiaanse eredivisie zijn gratis voor zowel rolstoelrijder, als begeleidpersoon. In Engeland bestaat voor privé-clubs en verenigingen met meer dan 25 leden de verplichting, om de toegankelijkheid te waarborgen.

In Italië gelden gereduceerde tarieven voor rolstoelrijders die met de trein reizen. Overigens zijn praktisch alle treinen toegankelijk. Dat betekent dat je niet verplicht op het balkon moet blijven. Je kunt net als alle andere reizigers in de wagon plaatsnemen. Een toegankelijk toilet is vanzelfsprekend.

Verder zijn vrijwel alle Italiaanse parkeergelegenheden kostenloos. In de rij bij de kassa in de supermarkt, op het postkantoor, luchthaven en op treinstation krijgen rolstoelrijders voorrang. En niet omdat rolstoelrijders zielig zijn, maar omdat langdurig zitten in een rolstoel nu eenmaal een ongemak betekent. Alles wat gedaan kan worden om dit ongemak te beperken of te verkleinen, stimuleert en verbetert deelname aan de maatschappij. En niet alleen voor de rolstoelrijder zelf, maar ook voor allen in de directe omgeving (familieleden, vrienden, collega's).