Apr 6, 2016

La Dolce Vita

Volgens Italianen zit het ware geluk in lekker kunnen eten. En dat doe je in rust ('con calma') en bij voorkeur samen (vrienden, familie). Geniet van wat je te eten krijgt! Als het door anderen is bereid, geneer je dan vooral niet om na de eerste hap duidelijk te laten blijken, hoe goed het je smaakt. Want je mening wordt verwacht! Het kan zelfs gebeuren dat bijvoorbeeld in een kleinere eetgelegenheid de bediening naast je tafel blijft staan, nadat ze het bord voor je hebben neergezet. Net zolang totdat je de eerste lepel soep, spaghetti-sliert of stukje vlees hebt geproeft. Daar moest ik wel even aan wennen, omdat ik simpelweg niet begreep waar men op stond te wachten. Maar inmiddels is mij dat duidelijk. Ze willen weten of het smaakt!

Is de maaltijd voorbij, dan is een espresso een vanzelfsprekendheid. Toen ik vorige week hier in de buurt met een aantal buitenlanders onderweg was, vroeg ik of een van hen misschien liever een cappuccino wilde i.p.v. een espresso. Meteen werd ik door de eigenaar van de trattoria gecorrigeerd: in Italië drinkt men geen cappuccino na het eten. Dat doen alleen toeristen. Een cappuccino is voor bij het ontbijt.

Het dagelijks leven in Italië is echt niet alleen maar 'la dolce vita' ('het zoete leven'). Net als de rest van de wereld, kent Italië volop problemen. Maar een typisch Italiaanse eigenschap is, om er het beste van te maken. Het is een kunst om van kleine, alledaagse dingen, iets leuks te maken. Iets vrolijks. Het gaat erom dat je even kunt glimlachen. Dat is alles. Maar voor een mens is dat soms net voldoende, om je wat beter te voelen.

Die kleine grapjes - noem het speelsheid - kom je overal tegen. Zo ook in het zwembad. Om de orde te kunnen handhaven is het bad onderverdeeld in banen voor 'beginners', 'gemiddelde zwemmers' en 'snelle zwemmers'. Op zich niks bijzonders. Bijna in elk zwembad waar ik kom, tref ik deze onderverdeling aan. Meestal worden hiervoor bordjes gebruikt met daarop de overeenkomstige termen. Of er staat: 'snelle baan'. Of 'alleen crawl'. Zakelijk en duidelijk. In het zwembad hier om de hoek hebben ze dat op deze manier opgelost:

 

Nuotatori principianti: uit de Disney film 'Finding Nemo' een schildpad die twee visjes leert zwemmen, waarbij hij zelf op zijn rug zwemt. De baan voor de beginners.

Nuotatori intermedi: de gemiddelde, zogenoemde gezelschapszwemmers die met elkaar praten terwijl ze van de ene kant van het zwembad naar de andere kant onderweg zijn.

Nuotatori veloci: de snelle zwemmers. Let op de haai die de kleine visjes (de beginners en gezelschapszwemmers) de stuipen op het lijf jaagt. Maar goed, het is dan ook de baan voor de snelle zwemmers.Beginners en gezelschapszwemmers kunnen beter een baantje opschuiven.

Tegelijkertijd kun je aan deze indeling - in tegenstelling tot in andere landen - geen 'rechten' ontlenen. Dat betekent dat het zomaar kan gebeuren dat je in een baan voor snelle zwemmers iemand aantreft, die je eerder bij de gezelschapszwemmers zou hebben ingedeeld. Het sociale aspect (samen samenleven) prevaleert boven de regels. Het is verbazingwekkend hoe soepel en makkelijk zich de bezoekers aan elkaar aanpassen. In alle bescheidenheid: ik heb al heel wat baantjes gezwommen in zwembaden verdeeld over heel wat landen. In Italië heb ik verreweg de minste ruzies tussen al of niet express tegen elkaar opgebotste badgasten meegemaakt.

En mocht je toch per ongeluk een botsing maken, is een 'Scusa!' voldoende om je te verontschuldigen, waarna de tegenpartij veelal 'Niente! zal antwoorden. Oftewel: niets aan de hand. En zo kan een langzame baan ineens een snelle baan blijken. Of andersom.

Toch een beetje 'la dolce vita' in het zwembad.